برادرش ، و اجابت‌كنندهء فرمان پروردگارش ، و شتابنده به آنچه ديگران از آن دورى جويند ، از ثواب بزرگ و ستايش زيبا . » ابوالفضل شكيباى جهادگر ، حمايت‌كنندهء ياور ، و مدافع برادرش بود و دفاعش از سرِدل‌بستگىِ قومى « 1 » نبود بلكه اجابت دعوت پروردگارش بود و شتاب به ثواب پروردگارش و اين صفاتى كه در زيارت آمده‌اند جملگى همان ستون‌هاى [ راهنماى ] بافضيلتى هستند كه مؤمن را به راه اهل بيت ( ع ) راهنمايى مىكنند تا در آن [ راه ] از عباس پيروى كند . بعد زيارت ادامه مىدهد : « وخداى به جايگاه پدرانت در بهشت خوش‌گوار رسانَدَت . » آنگاه مؤمن آفريدگارش را با اين كلمات مىخواند : « بار خدايا به زيارت اوليائت از سرميل به ثوابت و اميد به بخشايشت و احسان بزرگت شتافتم ؛ و از تو مىطلبم كه بر محمّد و خاندان پاكش درود فرستى و روزيم را به [ عنايت ] ايشان بسيار كنى و خوشيم را به ايشان برقرار و زيارتم را از [ عنايت ] ايشان پذيرفته و زندگيم را پاكيزه‌كنى و مرا تا مرتبت اكرام‌شدگان برسانى ؛ و از آنان قرارم دهى كه از زيارت شهادت‌گاه دوستانت ديگرگونه شوند و رستگار و حاجت‌روا و درخور بخشايشِ گناهان و پوششِ كاستىها و زدودن غم‌ها . كه تو اهل تقوا و اهل بخشايشى . »

--> ( 1 ) ) عصبية